Spelen in Ierland, dirigeren in Assen en Amsterdam

De week in Dublin en Belfast met Mark Chambers ensemble Sestina, waarover ik vorige keer schreef, was een bijzondere ervaring. Ik maakte kennis met tenor en regisseur Thomas Guthrie, die richting gaf aan het proces waarmee we gezamenlijk tot een geënsceneerd concert kwamen. “Concert staging” noemt Thomas het en dat klinkt beter dan semi staging, hij is een vakman vol ideeën en een groot gevoel voor muziek en theater.

Wij hadden als uitgangspunt 17e-eeuwse portretten van gezinnen rond een tafel. Doordat de zanger het hele programma uit hun hoofd zongen was het mogelijk om vrij te bewegen op het podium en zelfs in de zaal. Vanuit het tableau vivant van het statieportret om de tafel, werd een wereld van leven en dood, liefde en verdriet opgeroepen. Alles vanuit de tekst en de lading van de muziek.

Het programma “Meine Freundin du bist Schön” verdient het om in Nederland in bijvoorbeeld het Rijksmuseum te klinken. Een indringende ervaring voor de musici en voor het publiek.

Nieuw jong kamerorkest

Nauwelijks terug in Nederland had ik mijn handen al weer vol aan een aantal projecten, waarvan ik er hier twee wil noemen.

In Assen klonk op zaterdagavond 11 september een vlammende Schubertsymfonie (de derde) en een prachtige interpretatie van Mozart’s klarinetconcert door soliste Gerbrich Meijer en het nieuw geformeerde Jong Kamerorkest Noord. Het was een bijzondere opdracht om het orkest in slechts een paar dagen voor te bereiden op dit concert. Vaak wordt gedacht dat het beter is om met heel jonge muzikanten het kwetsbare klassieke repertoire te vermijden en in te zetten op robuuste romantische- of twintigste eeuwse muziek. Maar dit nieuwe orkest met een gemiddelde leeftijd van een jaar of 18, speelde twee werken uit de eerste Weense school niet alleen met aanstekelijke energie, maar ook met begrip en aandacht voor details. Het was een memorabele avond in de motregen in Assen, met het orkest in een fraaie tent naast restaurant Fellini en het ruim toegestroomde publiek onder paraplu’s in de avondschemering.

Ik schrijf dit stukje uit de trein op weg naar Amsterdam, waar ik vanmiddag met pianiste Marianne Boer werk aan ons programma voor het Tap-Dela Gedachtenisconcert van aanstaande zondag. Morgen dirigeer ik mijn tweede repetitie van de Philharmonic Fridays, de nieuwe orkestklas van het conservatorium van Amsterdam, in de eerste symfonie van Brahms.

Philharmonic Fridays

Als chef-dirigent van de orkestklas heb ik de opdracht om in de komende jaren de Amsterdamse studenten van binnenuit de wereld van de grote klassieke werken te leren kennen. De werkwijze is bijzonder intensief: elke drie weken een ander stuk en na elke derde repetitie een presentatie of lunchconcert in de Haitinkzaal om 12.30 in de maanden september tot en met januari van elk schooljaar.

Ik was onder de indruk van de kwaliteit, de toewijding en de betrokkenheid van de studenten tijdens de eerste repetitie afgelopen vrijdag en ik zag tijdens die eerste sessie al hoe belangrijk de Philharmonic Fridays kunnen zijn in het onderwijsprogramma van het CvA.

Er is geen snellere manier om te begrijpen wat er voor nodig is om een belangrijke solo of een lastige passage te spelen, dan deze te spelen in de context en samenhang van een echte orkestbezetting. We zullen de komende maanden en jaren verder schaven aan de formule om zoveel mogelijk mensen in de school bij het project te betrekken. Morgen maak ik daarmee een begin door ook een leerling dirigent de kans te geven om voor het orkest te staan.

Als u wilt horen hoe de Philharmonc Fridays klinken bent u zeer welkom op vrijdag 25 september voor de eerste presentatie in de Haitinkzaal om 12.30 uur.

Dat past allemaal net in mijn agenda want volgende week is ook de week van Wagner met Wolven, waarover ik u snel zal berichten in mijn volgende blog.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.